بهانه دیدار یار

به هر 1 دلم میل یار دارد و بس

هـوای دیدن روی نگار دارد و بس

جوانیم شده رنگ خزان ز هجرانت

به وصل روی تو عاشق بهار دارد و بس

مزن به رویم اگر دست من شده خالی

مکن گله که، غلامم شعار دارد و بس

اگر زمانه به طعنه ردم کند غم نیست

که نوکرت دو جهان با تو کار دارد و بس

کرم نما و قدم رنجه کن در این دل ما

که باغ ما دو روان چشمه سار دارد و بس

تمام هستی من مایه سوز عشق تو شد

ولی دوباره هوای قمار دارد و بس

دگر به آینه ی دل تو را نمیبینم

که صحن آینه گردوغبار دارد و بس

خدا بدون رضایت مرا نمیخواهد

گدا به نام کریم اعتبار دارد و بس

زمین کرببلا وعده گاه نوکرهاست

که درحریم حسین دل، قرار دارد و بس

+ نوشته شده در سه شنبه ۲۱ شهریور ۱۴۰۲ ساعت 11:2 توسط احمدرضا هدایتی دزفولی  |